Φωτεινό

φωτό: Julia Margaret Cameron, Esme Howard, 1869

Ένα αστέρι

όσα σύννεφα

και να μπουν μπροστά του

όσα και να το σκοτεινιάσουν,

διατηρεί

το φως του

στο ακέραιο.

Με το πρώτο αεράκι

το βλέπω

να χαμογελά ξανά.

κλίνω το γόνυ

φωτό: ζέλιγκ

Χαζεύω ελληνικό σήριαλ.

Το μάτι μου πέφτει στο γόνατο της πρωταγωνίστριας.

Συνειδητοποιώ τί γοητεία μπορεί να κρύβει αυτό το παραμέλημενο σημείο του γυναικείου σώματος.

Κρύβει και δύναμη και ευαισθησία.

Στηρίζει ολόκληρο σώμα αλλά σε οδηγεί και στις γάμπες.

Θυμήθηκα μια βόλτα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου είχα ξανακάνει αυτή τη σκέψη και είχα αρχίσει να φωτογραφίζω τα γόνατα των αγαλμάτων.

Χάρμα οφθαλμών "το γόνυ".

Είτε το περιεργάζεσαι στα μαρμάρινα αγάλματα

είτε στη Νικόλ Κίντμαν.

Επέτειος

Βιέννη, 2007. φωτό: ζέλιγκ


Σε μερικές ημέρες γιορτάζω.
Ένα χρόνο σε αυτό το σπίτι.
Ένα σπίτι που βρήκα μόνος, στο οποίο μετακόμισα μόνος, που διακόσμησα μόνος, που μένω μόνος.
Λέω να πω στο κορίτσι να έρθει. Να γιορτάσουμε.
Μάλλον όχι.

Θα βάλω τους Beirut να παίζουν - κάπως σιγά όμως για να μην ενοχλώ τις γιαγιάδες δίπλα,
θα ανοίξω τη μαυροδάφνη που την έχω από τον ημιμαραθώνιο της Πάτρας,
δεν θα ανοίξω την τηλεόραση,
δεν θα σηκώνω τα τηλέφωνα,
θα ξαπλώσω στον μωβ καναπέ,
και έτσι όπως θα περνάει ήσυχα και σιωπηλά η βραδυά,
θα μπορώ να χαίρομαι
που κατάφερα να κάνω τα πράγματα που ήθελα
ακολουθώντας
την απλή αυτή επιλογή.

Μόνιμη στήλη

Το δελτίο του ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας) είναι ένα φυλλάδιο που αποστέλλεται σε όλους τους μηχανικούς. Εκδίδεται εβδομαδιαίως με σκοπό την ενημέρωση επάνω σε επαγγελματικά θέματα. Μεταξύ των άλλων θεμάτων υπάρχει και η στήλη "εκείνοι που φεύγουν". Δε μου αρέσει ο όρος νεκρολογία αλλά περί αυτού πρόκειται: φίλοι ή συνάδελφοι κάποιου αποθανόντος μηχανικού γράφουν γι' αυτόν ένα δημόσιο αποχαιρετισμό. Συχνά το κείμενο συνοδεύει και μια φωτογραφία.

...

Σταματάω πάντα σε αυτήν τη σελίδα.

Κοιτάζω τη φωτογραφία, το όνομα.

Με ξαφνιάζει που

σε κάθε τεύχος, κάθε εβδομάδα, πάντα υπάρχει κάποιος σ' αυτήν τη σελίδα.

Ξεχνάω ότι

τα περιεχόμενα την έχουν

στις μόνιμες στήλες.

Shandy Rock - James Blunt - Verdana και ξανά Σάντυ Ροκ

Amstel με γεύση λεμόνι ή αλλιώς Shandy Rock - Πού πάω και τα βρίσκω; - Μια χοντρή στον καθρέφτη - Του αυτοκινήτου - Οι φωτεινές ταμπέλες των κρεοπωλείων - Give me reason but don't give me choice - απ' τον Blunt - BUY NOW FROM AMAZON - Το σπίτι όταν γυρίζω μυρίζει ακόμα απ' το μεσημεριανό φαΐ - (Να βάλω διαλυτικά και τόνο στο φαΐ - αλλά πάλι, πάει ο τόνος στις φακές;) - Να βάλω και τη γραμματοσειρά Verdana; - Σαν βρισιά ακούγεται " Ίσα μωρή Verdana!" - Βlog και TV μαζί - Η Θάλεια Μάτικα φιλιέται με τον κύριο μισή-ώρα-κήρυγμα - Όχι κι έτσι ρε Θάλεια! - Όχι μ' αυτόν! - (Δέκα λεπτά μάλλον είναι - Το κήρυγμα - δεν τον είχα και για παραπάνω) - Φταίει που το μοναδικό τραπέζι στο σπίτι είναι της κουζίνας - Τα έχω ανακατέψει - Και ανακατεύτηκα κι εγώ - Μάλλον με χάλασε - Η Shandy Rock.

Αλυσίδα

Cameron - Prayer and Praise, 1865




αλυσίδα βλεμμάτων




[ H Julia Margaret Cameron ήταν από τις πρωτοπόρους φωτογράφους του 19ου αιώνα. Άρχισε να φωτογραφίζει γύρω στα 40 όταν έλαβε σαν δώρο από την κόρη της μια φωτογραφική μηχανή. Το σημαντικό είναι ότι διαμόρφωσε μια αισθητική για την φωτογραφία έχοντας υπόψιν της μόνο έργα ζωγράφων. ]

Μπαίνει

Χαμογελάει
Μου περνάνε όλα.


Εντάξει

Δυστυχώς την υπέροχη αυτή φωτογραφία την είχα κατεβάσει πολύ παλαιότερα και δεν κατέγραψα τον φωτογράφο. Ας με συγχωρέσει.

διάβαση

Willy Ronis - Fondamente Nuove, Venice, 1959

Έρχονται μερικοί άνθρωποι

- κάποιες στιγμές -

και σου δείχνουν το δρόμο

τη στιγμή ακριβώς που το χρειάζεσαι.

Δε σε σπρώχνουν,

δε σε παροτρύνουν να κάνεις κάτι κόντρα σε αυτό που είσαι

- εκεί έγκειται η ευφυΐα τους.

Σου δείχνουν το δρόμο, σε πιάνουν απ' το χέρι

και λίγο πριν κάνεις το πρώτο βήμα

απομακρύνουν αθόρυβα το χέρι τους

και σε αφήνουν μόνο

να διασχίσεις την ξύλινη γέφυρα που τρέμει.

Ο εφιάλτης της Περσεφόνης

φωτό: zelig

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες

ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο

τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες

και το καινούργιο πάν να δουν διϋλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη

στην αγκαλιά της γης

στου κόσμου το μπαλκόνι

ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία

κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα

τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία

άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη

στην αγκαλιά της γης

στου κόσμου το μπαλκόνι

ποτέ μην ξαναβγείς.

Νίκος Γκάτσος

BLOG ACTION DAY - BLOG ACTION DAY

Σκανδαλίδης ο ερωτικός

Ξεκίνησα το blog έχοντας ως κανόνα ότι θα προσπαθώ να μην γράφω για την τρέχουσα επικαιρότητα.
Ιδιαίτερα την πολιτική ή την τηλεοπτική.
Σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση και για τα δύο.

Το είδα στην ΤV λοιπόν,
και αμέσως πετάχτηκα,
γιατί μου φάνηκε εξόχως πολιτικό - επιτέλους μια ξεκάθαρη θέση:
"Ερωτικός εμφανίστηκε ο Σκανδαλίδης".

Δεν μου πήρε πολύ ώρα.
Είχε εμφανισθεί κι αυτός ενωτικός.