Σάββατο, Σεπτεμβρίου 15, 2007

ορισμοί: λοβοτομή

Η λοβοτομή είναι μια χειρουργική επέμβαση με την οποία ο γιατρός αποκόπτει τις νευρικές ενώσεις ανάμεσα στους μετωπιαίους λοβούς και στον υπόλοιπο εγκέφαλο. Με τον τρόπο αυτό απενεργοποιεί ορισμένες σημαντικές λειτουργίες του εγκεφάλου.

Την εφηύρε το 1935 ο Πορτογάλος νευροχειρουργός Έγκας Μόνιτζ, ο οποίος άρχισε να την εφαρμόζει πειραματικά σε ασθενείς του ψυχιατρείου της Λισσαβόνας. Η εφεύρεση αυτή του χάρισε το Βραβείο Νομπέλ το 1949, αν και σήμερα η πρακτική αυτή επικρίνεται σφοδρά. Ο Μονίτζ παρατήρησε ότι τα συμπτώματα σοβαρών νοητικών ασθενειών όπως η σχιζοφρένεια εξαφανίζονταν άμεσα σε ανθρώπους στους οποίους είχε γίνει λοβοτομή. Εντούτοις υποτίμησε το γεγονός ότι οι βλάβες που προκαλούνταν στον εγκέφαλο ήταν πολύ μεγαλύτερες από τα οφέλη. Μετά τη θεραπεία πολλοί ασθενείς γίνονταν φυτά. Παρ’ όλα αυτά, η λοβοτομή εφαρμόστηκε ευρέως μέχρι τη δεκαετία του 1950 σε χιλιάδες ανθρώπους που υπέφεραν από νοητικές παθήσεις καθώς και σε υπερδραστήρια παιδιά και κρατουμένους που θεωρούνταν επικίνδυνοι. Στους μεγαλύτερους υποστηρικτές της λοβοτομής στις ΗΠΑ συγκαταλέγεται ο γιατρός Ουόλτερ Φρίμαν. Τη δεκαετία του 1950 περιδιάβαινε στη χώρα για να κάνει χιλιάδες λοβοτομές με μια γρήγορη τεχνική δικής του επινόησης. Χρησιμοποιούσε μια μικρή μύτη τρυπανιού με την οποία διείσδυε από το αφτί στο κρανίο. Αφού έφτανε στον μετωπιαίο λοβό, έκοβε τα επίμαχα νεύρα χτυπώντας απότομα το τρυπάνι με ένα μικρό σφυρί.
(πηγή: http://www.focusmag.gr 3-4-07)

και μετά πάμε σε αυτό
http://www.hri.org/E/1998/98-04-07.dir/keimena/world/world2.htm

2 σχόλια:

unknown evening star είπε...

Σοκαριστικό, αλλά μετά τη πρωτη αναγνωση το βάζεις εύκολα στα "κακα του παρελθοντος", σκέφτεσαι πως ζούμε στον 21ο αιώνα και ηρεμείς.
Τωρα που το σκέφτομαι δεν ειναι και τοσο παλιά, και οι άνθρωποι δεν ξέραν.
Ούτε τώρα ξέρουμε, και φοβάμαι περισσότερο τον 210 αιώνα

zelig είπε...

αυτό που φοβίζει είναι
ότι και τότε οι λοβοτομές
γινόντουσαν στο όνομα της επιστήμης,
στο "αποδεδειγμένα καλύτερο" για τον άνθρωπο.
Ίσως και σήμερα να γίνονται τέτοια πράγματα (λιγότερο ή περισσότερο φρικιαστικά)
που αύριο να φαίνονται
απάνθρωπα.