στην κηδεία

Julia Margaret Cameron -Esme Howard (1869)

Στην κηδεία όλα ήσυχα.
Πρωί καθημερινής, λίγοι άνθρωποι.
Οι πιο ψύχραιμοι μιλάνε χαμηλόφωνα αλλά άνετα για όλα.
Οι υπόλοιποι ψάχνουν να βρουν κάτι μικρό
να πιαστούν
να τους επιστρέψει στην δική τους ασφαλή πραγματικότητα.
"-Μάλλινη φόρεσες;"
"-Δεν είχα άλλη μαύρη.
Την άλλη την είχα στο καθαριστήριο".

Για το θείο

www.flickr.com - χρήστης: GoldBird555

Διάβασα μια αληθινή φράση σ' ένα βιβλίο.
Ότι
μπορεί εσύ να κάνεις σχέδια
αλλά η πραγματικότητα έρχεται
και είναι και βιαστική.

Για το θείο
που δεν είχα πάει να τον επισκεφτώ
και έφυγε απ' τη ζωή
πολύ ταλαιπωρημένος.

ολυμπιακό άθλημα

Ο Μάρτεν Βαν Ντερ Βάιντεν είναι Ολλανδός κολυμβητής 27 ετών, με ύψος 2,05 μ. Αντρούκλας.
Πριν 7 χρόνια είχε διαγνωσθεί ότι είχε λευχαιμία.
Ξεκίνησε με χημειοθεραπείες. Κάποια στιγμή έφτασε να έχει λίγες πιθανότητες ζωής.
Στο τέλος μια μεταμόσχευση μυελού των οστών τον έσωσε.
Cancer survivor όπως λένε οι Άγγλοι.
Έγινε καλά και επέστρεψε στις πισίνες αλλά όχι μόνο αυτό. Το καλοκαίρι στην Ολυμπιάδα του Πεκίνου συμμετείχε στο αγώνισμα αντοχής της κολύμβησης, τα 10 χιλιάδες μέτρα σε ανοικτή θάλασσα.
Βγήκε κι εκεί νικητής κατακτώντας την πρώτη θέση με σπριντ στα τελευταία 100 μέτρα.

Σε συνέντευξη στο περιοδιό Sport+ της Καθημερινής (19-9-08) , έκανε μια δήλωση για το πως ένιωσε την ημέρα που του έγινε η διάγνωση της λευχαιμίας:
"ο καρκίνος με έκανε να νιώσω ζωντανός".

Perfectly balanced

Στο περιοδικό. Δίπλα δίπλα.
Perfectly balanced.

Χθες όλα φαίνονταν μια χαρά

Μέσα από χιλιάδες ιστορίες

στρώνω για να κοιμηθώ,
οι σκέψεις μου άδειες συνοικίες
κι οι ήρωές μου μ' αφήσαν μοναχό

στο ντιβάνι μια κούπα και τσιγάρα
πλάι τα βιβλία στη σειρά
βουβάθηκαν τα πάντα και χάνομαι ξανά
χθες όλα φαίνονταν μια χαρά.

τώρα στην οθόνη μου περνούνε
άγριοι δράκοι και θεριά
ίσως τα μάγια να λυθούνε
μόλις σταθώ στα πόδια μου ξανά.



(στίχοι Ν.Πορτοκάλογλου)

Μουσικοσυνθέτης

LoveRadio-ς Μαχαιρίτσας

Τζίλντα

Παρακολουθώ άρση βαρών γυναικών στην ΤιΒί.
Αγωνίζεται η πιο "βαριά" κατηγορία.
Οι αθλήτριες είναι όλες πάνω από 120 κιλά.
Ξαφνικά
εμφανίζεται μια αυστραλέζα με το όνομα Lovely. Το βάρος της: 125 κιλά!
Μετά από αυτήν εμφανίζεται μια αμερικάνα με όνομα Χέυγουωρθ!
(Όχι Ρίτα αλλά Σέρυλ). 136 κιλά αυτή!

Ξαφνιάστηκα! Τί διάολο; Με ψευδώνυμα αγωνίζονται;

Θα περιμένω
μήπως και στο ζετέ
εμφανιστεί η Μπελούτσι.

4

Παρατηρώντας
συγγενείς και φίλους στην Καλαμάτα
βλέπω ότι
ο μοναδικός λόγος για να έχει κάποιος 4 παιδιά
είναι να είναι τα τρία πρώτα κορίτσια.

Καλαμάτα - Gabes σε τρία λεπτά (όσο διαρκεί και το τραγουδάκι του Lili Boniche)

To Γκαμπές είναι λιμάνι και πόλη της Τυνησίας.
Το αναφέρει και ο Καββαδίας στην Εσμεράλδα του.

"Ολονυχτίς τον πότισες με το κρασί του Μίδα
κι ο φαρος τον ελίκνιζε με τρεις αναλαμπες.
Διπλα ο λοστρόμος με μακριά πειρατική πλεξίδα
κι αλάργα μας το σκοτεινό λιμάνι του Gabes. "

Καμία σχέση με τουριστική πόλη.
Τί βρέθηκα να κάνω εγώ, μόνος μου στο Gabes,
τεταρτοετής φοιτητής του Πολυτεχνείου
είναι μια άλλη ιστορία.
Το θέμα είναι ότι τις ημέρες με μεγάλη ζέστη θυμάμαι την Τυνησία.

Την ανθρωπίλα στην παραλιακή πλακόστρωτη λεωφόρο με τον κόσμο να κάθεται κάτω, τους ναργιλέδες και τη φωνή της Ουμ Καλσουμ που την έμαθα από τις πολλές φορές που την έπαιζε το καφενείο που καθόμασταν. Το μοναδικό καφέ στην παραλία - Cafe Casino νομίζω. Έμαθα και τον Khaled και καναδυο άλλους που τους ξέχασα. Θυμαμαι και τον ζεστό αέρα από την έρημο που ήταν σαν να σε πλησιάζει μπιστολάκι για τα μαλλιά. Το κάψιμο στα δάχτυλα των ποδιών, τις κατσαρίδες στη φοιτητική εστία με τους Τυνήσιους να επιμένουν: "They are not dangerous!!"

Μερακλώνω και μου ΄ρχεται
να πάρω την κιθάρα (που δεν έχω)
και να παίξω (που δεν ξέρω)
κανά τραγουδάκι του Λίλι Μπονίς.
Αυτός δεν έχει σχέση με την Τυνησία
αλλά έτσι μου αρέσει.

Αύριο,
είπανε
θα δροσίσει.

Έκρηξη αδρεναλίνης

Η διαφήμιση της ταινίας στην ΤιΒι είναι σαφής:
" Έκρηξη αδρεναλίνης, με τον Στήβεν Σιγκάλ,
την Τρίτη το βράδυ στις 10, από το STAR. "

Δεν έγινε φαίνεται η σωστή έκκριση αδρεναλίνης,
και ακολούθησε έκρηξη.

Απόψε το βράδυ στις 10 από το STAR.